گزارش برنامه
پیمایش فیلبند به دیوا
تاریخ اجرا : 7 و 6 شهریور ماه 1404
موقعیت جغرافیایی: گت کلا به دیوا
مسافت کل مسیر رفتوبرگشت: حدودا 25 کیلومتر
کل زمان برنامه: 10 صبح 5 شنبه تا 13:15 روز جمعه
وسیله نقلیه: از تهران تا گت کلا مینی بوس – از دیوا به تهران مینی بوس
وضعیت هوا: آفتابی و از ساعت 17 روز 5شنبه تا سحرگاه جمعه بارانی
وضعیت آب: چشمه های زیادی در طول مسیر وجود دارد.
وضعیت آنتن دهی تلفن همراه: آنتن دهی موبایل در اغلب مسیر ممکن نبود.
شرح مختصری از مبدا و مقصد مسیر
روستای دیوا در استان مازندران، شهرستان بابل، بخش بندپی غربی و دهستان خشروپی قرار دارد. این روستا از نظر موقعیت مکانی در فاصله حدود 25 کیلومتری شهر بابل در قسمت کوهپایهای و در حاشیهی محور گلوگاه به خشرودپی جای گرفته است. از نظر سیاسی روستای دیوا در بخش خشرودپی و دهستان خشرود واقع شده است. در این روستا تنوع گیاهی، جانوری، آبوهوای معتدل، خاک مساعد، چشماندازهای زیبا، باغ های میوه، کوچهباغها و مزارع سرسبز، ترکیبی زیبا از محیط طبیعی و بومی را به وجود آورده است. روستای دیوا از نظر موقعیت مکانی در قسمت کوهپایهای شهرستان بابل و در حاشیهی محور گلوگاه به خوشرودپی قرار گرفته است. این روستا از طرف شرق، به رودخانه کلارود و از طرف شمال به اراضی کشاورزی (شالیزار) و از سمت شرق و غرب به اراضی ملی (جنگل) محدود میگردد. رودخانه کلارود در حاشیه شرقی روستا و آبراههای زراعی کوچک در داخل بافت روستا جریان دارد.
شرح برنامه
روز اول:
ساعت 3 صبح روز 5 شنبه از محل قرار یعنی جلوی آتشنشانی چهارراه تهرانپارس به سمت جاده چلاو در جاده هراز حرکت آغاز شد. ساعت 9:30 روز 5 شنبه صبحانه در یکی از مراتع اطراف روستای گت کلا صرف شد و پس از آن مسیرِ سرازیری جنگل را پیش میرفتیم و لحظهبهلحظه رطوبت بیشتر می شد و خوشبختانه در طول مسیر چشمه آب موجود بود. منطقه بسیار بکر و جنگلی با مناظر زیبای طبیعی وجود داشت همچنین تقسیمبندی مراتع در دل جنگل و دیدن پرچینها بسیار دلنواز بود. به دلیل پوشش گیاهی انبوه و مشخص نبودن پاکوب از راهنمای محلی استفاده شد. در طول مسیر از گوجههای جنگلی و گردو و سیب بهره بردیم. حدود ساعت 11:30 برای صرف ناهار نیم ساعت در کنار چشمهای نزدیک کلبه توقف داشتیم و پس از آن تا محل شب مانی پیمایش ادامه داشت. بهدلیل بارشهای روزهای پیشین و عبور گلههایی گاو مسیر گام برداری توسط گاوها تخریب شده بود و با وجود بارش باران پیمایش مسیر سختتر میشد. گروه خرامان خرامان در سرزمینی که بوی پونه وحشی و هوای مهآلود و نم باران در آن موج میزد خوشحال و سرزنده حدود ساعت 17 به محل شبمانی رسیدیم و چادرها نزدیک کلبههای دامداران (البته در آن شب گلهای در محل کمپ نبود) و با صدای دلنشین رودخانه و با فاصله 200 متری از چشمه برپا گردید. شب هنگام در یکی از کلبهها آتشی توسط راهنمای محلی برپا گردید و همگی کنار آتش دقایقی از کنار هم بودن لذت بردیم و همچنین حضور گرازی در نزدیکی چادرها هیجان شب را دو چندان کرد. روز اول حدود 15 کیلومتر پیمایش مسیر داشتیم.
روز دوم:
بامداد جمعه ساعت 7 صبح همنوردان مشغول خوردن صبحانه و جمع کردن چادرها شدند و پس از آن ساعت 9 صبح آماده حرکت شدیم. در ابتدای مسیر چند گراز وحشی مشاهده شد که به زیباییهای مسیر افزود. در طول مسیر به پرچینهایی برخوردیم و باید از آن عبور میکردیم که دامداران برای تفکیک مرتع های دام بنا کرده بودند. در انتهای مسیر از رودخانه نوردی لذت بردیم و هموطنانی که برای پیک نیک آمده بودند نسبت به گروه اظهار لطف داشتند. ساعت 13 به روستای دیوا انتهای پیمایش رسیدیم. پس از تعویض لباس و بازدید از فروشگاه راهنمای محلی با کلی محصولات ساخته شده با چوب، با کوله باری از خاطره برای صرف ناهار اکبر جوجه راهی رستوران شدیم و پس از صرف ناهار راهی تهران شدیم و درنهایت حدود ساعت 10 به محل قرار اولیه رسیدیم.
