مشخصات کلی قله‌ها

1. مسیر یال شمال غربی از طریق دره حصارک
2. مسیر یال جنوب شرقی (از انتهای خیابان معین، بالای پونک)
3. مسیر یال جنوبی (از دانشگاه علوم و تحقیقات)

1. مسیرخط الراس سولدار 
2. مسیر دره حصارک 

1. مسیر حصارک (مسیر جنوبی)
2. مسیر دو چناران (شهران)
3. مسیر امامزاده داود (مسیر شمالی)
4. مسیر ده سولقان (مسیر غربی)

شرح برنامه

ساعت جمع شدن همنوردان 5،30 دقیقه صبح در لوکیشن انتهای خیابان استاد معین (در بالای پونک) بود. حدود 10 دقیقه سرپرست، به کنترل اعضای تیم و همچنین معرفی مربیان و تعیین سرقدم، عقبدار، عکاس و گزارشگر برنامه پرداختند.5،40 دقیقه در مسیر پاکوب خاکی با شیب نسبتا خوبی که وجود داشت به سمت قله اول یعنی سولدار حرکت کردیم. بعد از حدود یک ساعت پیمایش به جاده‌ای مسطح رسیدیم که از آنجا چشم‌انداز زیبایی از طلوع خورشید بر فراز شهر داشتیم. استراحتی کوتاه کردیم و از جاده خارج شدیم و بر روی پاکوب مسیر را ادامه دادیم. بعد از حدود 50 دقیقه، خورشید کاملا بالا آمده بود به‌همین دلیل برای کم کردن لباس، ریزه خواری و استفاده از وسایل محافظت از آفتاب (عینک، کلاه و کرم ضدآفتاب) توقفی 5 دقیقه‌ای داشتیم.

به مسیر خود در شیب نسبتا زیادی که وجود داشت ادامه دادیم، از یک قسمت دست به سنگ کوتاه، رد شدیم و در نهایت ساعت 8،10 صبح بر فراز قله سولدار ایستادیم.

در اینجا ابتدا عکس‌های یادگاری گرفتیم و بعد مشغول صرف صبحانه شدیم، در پایان خانم‌ صالحی توضیحاتی در مورد ادامه مسیر دادند و در نهایت ساعت 8،45 به سمت قله دوم (بند نوش) راهی شدیم. مسافت بین این دو قله بیشتر پیمایشی با شیب کم و حتی گاهی سراشیبی بود، فقط در مسیر یک شن اسکی با شیب زیاد داشتیم و همچنین نزدیکی قله به چند صخره بزرگ و زیبا رسیدیم که برای عبور از آن باید از دهلیز کوچکی که پر از برف بود، عبور می‌کردیم. با حمایت مربیان و دقت و احتیاط از این قسمت گذر کردیم و چند دقیقه بعد از آن به قله بند نوش رسیدیم. توقفی خیلی کوتاه فقط جهت گرفتن عکس دسته جمعی داشتیم و بلافاصله به سوی قله آخر (بند عیش) راهی شدیم. ابتدای این مسیر سراشیبی تند و تقریبا حالت شن اسکی بود که بعد از عبور از آن بالاخره در فصل زمستان، بر روی برف قرار گرفتیم که باید از روی آن تراورس می‌کردیم. در اینجا سرپرست بر این موضوع تاکید کردند که هر کس بر حسب توانمندی که دارد و همچنین وضعیت کفش خود، از باتوم یا یخ شکن استفاده کند. اغلب همنوردان باتوم زدند ولی هیچ کس نیازی به یخ شکن پیدا نکرد.
بعد از آن، به یک شیب نسبتا تند و پوشیده از برف رسیدیم که در نهایت به یک قله فرعی می‌رسید. ساعت 11:05 دقیقه بود. از این نقطه تا قله بند عیش حدود نیم‌ساعت بر روی برف پیمایش کردیم و بعد از گذر از دو سربالایی و سرازیری، ساعت 11:30 کل اعضای تیم‌ به قله بند عیش رسیدند. نیم ساعتی روی قله مشغول گرفتن عکس یادگاری و خوردن میان وعده شدیم و ساعت 12 فرود خود را آغاز کردیم، بعد از حدود یک ساعت به مکانی رسیدیم که در آن خانه باغ قدیمی، استخری لبریز از آب چشمه و همچنین سرویس بهداشتی وجود داشت. از این نقطه فرود در سایه درختانی که کمابیش در مسیر بودند صورت گرفت، ساعت 13،50 در یک مکان مناسب به صرف ناهار پرداختیم و بعد از آن بدون توقف تا انتهای مسیر حرکت کردیم و در نهایت ساعت 15،50 دقیقه برنامه به پایان رسید.

 در مسیر فرود چالش خاصی وجود نداشت جز دو قسمت، یک قسمت دست به سنگ بین قله و چشمه آب که با حمایت بدنی مربیان از آنجا گذر کردیم و یکی هم در پایان فرود که تراورسی طولانی بر روی پاکوب باریکی باید انجام می‌دادیم که قبل از آن خانم صالحی همه افراد را ملزم به استفاده صحیح از باتوم نمودند و نکات لازم را متذکر شدند. عبور از این تراورس، سبب کوتاه شدن بخش قابل توجهی از انتهای مسیر گردید.

اطلاعات کلی برنامه

• مبداء و مسیر اجرای برنامه: صعود از انتهای خیابان معین (ارتفاع پای کار 1470 متر ) و فرود از دره حصارک
• ارتفاع صعود: 1300 متر
• طول کل مسیر پیمایش شده: تقریباً 22 کیلومتر
• مدت زمان اجرای کل برنامه: 10 ساعت و 10 دقیقه
• وضعیت جوی: آسمان صاف و آفتابی
• دمای هوا روی قله: 15 درجه
• وضعیت آب در مسیر: در مسیر چشمه ای وجود نداشت.
• وضعیت آنتن دهی در مسیر: تقریبا در تمام مسیر آنتن دهی وجود داشت.
• تعداد همنوردان: 12 نفر
• وسیله حمل و نقل: ماشین شخصی
• هزینه برنامه: 1،000،000 ریال